Συγκινητική, θαλπερή, πλούσια σε γνώμες και ανταλλαγή αντιλήψεων, η χθεσινή βραδιά στο Beton7. Γνήσιο τσίπουρο από την Πάρο, κρασάκι διαμάντι, μεζέδες. Προβολή ταινιών Dada, έξοχη φιλοξενία από τη Ράνια και τον Μιχάλη, Charlie Parker στα ηχεία. Διονύσης Καββαθάς, Σωτήρης Μπαχτσετζής, όπως πάντα, για όσους τους ξέρουν, να αναλύουν ζητήματα της σύγχρονης τέχνης, και, κυρίως, ζωής, θέτοντας συνάμα και κάμποσα καυτερά & κοφτερά ερωτήματα. Υψηλής ποιότητας οι πρώτοι μας διδασκόμενοι, άναψαν την συζήτηση, με τις δικές τους παρεμβάσεις. Πάντα τέτοια! Την επόμενη Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου, με host τον Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη, θα δούμε ταινίες, θα αακούσουμε μουσικές, και θα προθερμανθούμε έτσι για την επίσημη έναρξη των Σεμιναρίων!
Ύστερα από δεκαετίες πειραματισμών, πάντοτε γόνιμων, ελλοχεύει ο κόρος, το αδιέξοδο, ένας (έστω ένδοξος) εκτροχιασμός. Τόσο στη λογοτεχνία όσο και στα εικαστικά, η επαναφορά στα άλλοτε γνώριμα γίνεται εφαλτήριο προς τα μέλλοντα άγνωστα, ειδεμή το πείραμα, με αλλεπάλληλες επαναλήψεις, αντιγραφές αντιγραφών, ενίοτε ανέξοδες (πήγα να πω: αναίμακτες – δεν θα ήταν και πολύ άστοχο) μιμήσεις παλαιότερα ακραίων και ριζικά ανατρεπτικών χειρονομιών, γίνεται απλούστατα ανιαρό, άσφαιρο, ατελέσφορο: αντί να εκπλήττει τον δέκτη, τον κάνει να πλήττει.
«Ασφαλώς στρέφομαι προς τα πίσω, πηγαίνω προς τα πίσω, αναζητώ επίσης τη διεύρυνση του υπάρχοντος, καθώς το διασπώ προς τα εμπρός. Με αυτόν τον τρόπο τα αρχαία μυθικά περιεχόμενα καθίστανται επίκαιρα» [JosephBeuys, στο Ρέα Thoenges-Στριγγάρη «Η Επανάσταση Είμαστε Εμείς, Πατάκης, 2010]
Εξετάζουμε και πάλι τον Γιάννη Κουνέλλη και τον JosephBeuys[Γιόζεφ Μπόις] – και την σημαντικότατη προσφορά τους. Όλο και πιο πολύ εντείνονται οι συζητήσεις που τείνουν να αναγάγουν τον Κουνέλλη στον πιο βαθύ/βαρύ εν ζωή δημιουργό, και τον Μπόις σε αυτόν που άλλαξε άρδην το πώς δεξιωνόμαστε το έργο τέχνης από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά (με έναν τρόπο τόσο καταλυτικό ώστε μονάχα με αυτόν του Γκι Ντεμπόρ μπορεί, ενδεχομένως, να συγκριθεί). Τόσο ο Κουνέλλης όσο και ο Μπόις επανεξετάζουν το σύμβολο, την τραγωδία, αποφεύγουν τον εντυπωσιασμό και καταπιάνονται, καθένας ακολουθώντας τη δική του μέθοδο και έμπνευση, με την αποκατάσταση των σχέσεών μας με το αρχέγονο που εμμένει στο σήμερα. Μπορείς να πεις ότι αμφότεροι, ίσως ο Μπόις πιο έντονα, και άλλωστε ρητά (με το έργο/δράση «Η Σιωπή του Ντισάν είναι Υπερεκτιμημένη») ιερουργούν αποκρινόμενοι στα όσα πέτυχε ο Μαρσέλ Ντισάν στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
«Να είσαι στην Ευρώπη ποπ αρτ, πάντως, είναι γελοίο πράγμα. Όταν έχεις γεννηθεί εδώ, στην Ελλάδα, είναι δύο φορές γελοίο» [Γιάννης Κουνέλλης, στο Κατερίνα Ζαχαροπούλου, «Για τα πράγματα που λείπουν», Άγρα, 2009]
Διάρκεια Σεμιναρίων: 3 Θεματικοί κύκλοι – 21 συνεδρίες
Κάθε Πέμπτη, 18:00-20:00
Χώρος: ΒΕΤΟΝ7,
Πύδνας 7, Βοτανικός (στάση μετρό ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ),
www.beton7.com
Εισηγητές-Ομιλητές
1.Διονύσης Καββαθάς (Επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής των Μέσων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο)
2. Σωτήρης Μπαχτσετζής (Εντεταλμένος Λέκτωρ Ιστορίας της Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Πατρών και Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Επιμελητής Τέχνης)
3. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Ποιητής – Συγγραφέας)
Η ερμηνευτική προσέγγιση και η κατανόηση του αντικειμένου της τέχνης προσκρούει ανέκαθεν σε μια αντίσταση που αναγκάζει τη σκέψη να αναδιπλωθεί και να αναρωτηθεί για το ρόλο που παίζουν τα κάθε λογής Μέσα (media) στην αναζήτηση και αποκάλυψη του νοήματος της τέχνης. Στην πραγματικότητα η ερμηνεία δεν φωτίζει απλώς κάποιο πρωταρχικό υλικό αλλά οικειοποιείται και καθυποτάσσει μιαν άλλη άλλη υφιστάμενη ερμηνεία, την οποία επιχειρεί να αντιστρέψει ή ακόμη και να συντρίψει.
Στις συναντήσεις μας θα ασχοληθούμε με πτυχές της μοντέρνας σκέψης που αναδεικνύουν το πολεμικό καθεστώς στη σχέση σκέψης και τέχνης, εστιάζοντας σε τεχνικές ανάγνωσης και γραφής που καθόρισαν τον τρόπο που σκεφτόμαστε και δρούμε όταν ερχόμαστε σε επαφή με τα ενίοτε παράξενα και αμφίσημα αντικείμενα της μοντέρνας τέχνης.
Θα συζητήσουμε τις τομές και τα πλήγματα που προξένησε η σκέψη των Νίτσε, Φρόυντ και Χάιντεγκερ στο ερμηνευτικό ναρκισσιστικό καθεστώς του δυτικού πολιτισμού.
Επίσης, θα συζητήσουμε τις θέσεις σημαντικών στοχαστών του 20ού αιώνα που εστιάζουν στην καθοριστική σημασία της επιστήμης και της τεχνολογίας στη διαμόρφωση του συστήματος της τέχνης: Μπένγιαμιν –Μακ Λούαν – Φλούσερ –Κίτλερ.
Τέλος, θα αναρωτηθούμε για τις πιθανές στρατηγικές διαμόρφωσης νέων μοντέλων σκέψης και ζωής ενός του βιο-πολιτικού συμπλέγματος.
1.- Curating: Η επιμελητική δράση μεταξύ θεωρίας και πρακτικής - Οι πολιτικές της έκθεσης σύγχρονης τέχνης: θεσμός, ιεροτελεστία και θέαμα
2.- Η τέχνη της συλλογής: Εμπειρίες και πρακτικές σύγχρονης συλλεκτικής δραστηριότητας – Ο θεατής μες στην εικόνα: η τέχνη εγκατάστασης
3.- Η εμπειρία εκτός: Παγκοσμιοποίηση και διακίνηση καλλιτεχνών και τέχνης - Η λιβιδική οικονομία του εμπορίου τέχνης: οικονομία μέσω της τέχνης ή οικονομία αντί τέχνης;
4.- Το επικοινωνιακό καθεστώς της σύγχρονης τέχνης: μόδα, «υψηλή» και «χαμηλού επιπέδου» τέχνη, το μεταμοντέρνο
5.- Η τέχνη και το πολιτικό: Κατάσταση εξαίρεσης, η εύθυμη κοινωνία ή η κοινωνία της συναίνεσης. Κοινωνικές μεταλλάξεις μετά από την «κοινωνία του θεάματος»
6.- Αλλαγή φύλου: πόσο «έμφυλη» είναι η σύγχρονη τέχνη; Καλλιτεχνική πρακτική και η πολιτική της ταυτότητας
7.- Το τέλος του κριτικού λόγου; Αδιέξοδα και μεταλλάξεις της τεχνοκριτικής σήμερα
Διάρκεια Σεμιναρίων: 3 Θεματικοί κύκλοι – 21 συνεδρίες
Κάθε Πέμπτη, 18:00-20:00
Χώρος: ΒΕΤΟΝ7,
Πύδνας 7, Βοτανικός (στάση μετρό ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ),
www.beton7.com
Εισηγητές-Ομιλητές
1.Διονύσης Καββαθάς (Επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής των Μέσων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο)
2. Σωτήρης Μπαχτσετζής (Εντεταλμένος Λέκτωρ Ιστορίας της Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Πατρών και Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Επιμελητής Τέχνης)
3. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Ποιητής – Συγγραφέας)